بی تابی و سبک سری؛ رذیلت ذاتی انسان

به گزارش ایکنا از اصفهان،  آیت الله العظمی مظاهری در سلسله گفتارهایی، به شرح 40 رذیلت اخلاقی پرداخته است که از سوی پایگاه اطلاع رسانی دفتر معظم له منتشر و در سایت خبرگزاری ایکنا بازنشر می شود. شماره پنجم این مجموعه به رذیله اخلاقی « بی تابی » اختصاص دارد. بی ‏تابی یا بی ‏قراری دل، ملکه ناپسندی است که اگر در قلب انسان رسوخ کند، چه در مواجهه با نعمت و چه در رویارویی با نقمت، آرام و قرار را از وی می گیرد.

به گزارش ایکنا از اصفهان، آیت الله العظمی مظاهری در سلسله گفتارهایی، به شرح 40 رذیلت اخلاقی پرداخته است که از سوی پایگاه اطلاع رسانی دفتر معظم له منتشر و در سایت خبرگزاری ایکنا بازنشر می شود. شماره پنجم این مجموعه به رذیله اخلاقی «بی تابی» اختصاص دارد.

بی ‏تابی یا بی ‏قراری دل، ملکه ناپسندی است که اگر در قلب انسان رسوخ کند، چه در مواجهه با نعمت و چه در رویارویی با نقمت، آرام و قرار را از وی می گیرد. کسی که این رذیلت در دلش جای گرفته است، در برابر کوچکترین سختی و مصیبت، توان مقاومت را از دست می‏ دهد، جزع و فزع می کند و متلاطم است. در هنگام برخورداری از کمترین نعمت نیز خود را فراموش می کند و صفات ناپسندی چون کبر و خودپسندی بر او چیره می‏ شود.

بیشتر بخوانید:

مکر و فریب؛ جلوه ای از نفاق و دورویی غفلت؛ عامل کوری و زنگار قلب شرک؛ عامل محرومیت از رحمت خدا بی ثباتی؛ مایه زیان کاری در دنیا و آخرت

از نظر قرآن کریم، انسان ذاتاً سبک سر و بی تاب است: «إِنَّ الْإِنْسانَ خُلِقَ هَلُوعاً، إِذا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعاً، وَ إِذا مَسَّهُ الْخَیْرُ مَنُوعاً؛ به راستی که انسان سخت آزمند و بی‏ تاب‏ خلق شده است. چون صدمه ‏ای به او رسد، عجز و لابه کند و چون خیری به او رسد، بخل ورزد.» (معارج، 19 تا 21) اما باید با مبارزه و مجاهدت، مانع رسوخ این صفت رذیله در دل شود و سعی کند که نفس خود را از این رذیله خطرناک، تهی یا دست کم آن را سرکوب کند.

راهکار مبارزه با این رذیله، همان راهکار کلی جهاد با رذائل، یعنی مبارزه منفی و مخالفت عملی با آن است. برای پیروزی در این میدان، برقراری ارتباط عاطفی با خداوند، به خصوص مداومت بر نماز و نیز دعا و توسل، همراه با اجتناب از گناه، تأثیر بسزایی دارد.

انتهای پیام

نظرات

captcha